Home/particulieren/ervaringen

Ervaringen

Op deze pagina lees je de ervaringen van anderen met de Loekemeijermethode. Wil je jouw ervaring delen? Vul dan het contactformulier in of stuur een e-mail.

“Wat ik zo mooi vind van de aanpak van Yvonne is dat haar methode gerichtheid is op een positieve aanpak. Zij onderzoekt daarbij waar er stukjes ontbreken (de oorzaken) of juist al goed of minder goed  ontwikkeld zijn en of er een onbalans in die ontwikkeling is (met name tussen de emotionele en de cognitieve ontwikkeling). Dit kan een verdere ontwikkelingsstap in de weg staan.”

Oorzaken of gevolgen

Bij jonge mensen met een vorm van autisme loopt de ontwikkeling van een kind naar volwassenheid wat anders dan men verwacht of dan je soms zou willen. In ons gezin bleken 3 van de 4 mensen in het autistisch spectrum te zitten (waaronder mijn partner), wel allemaal met een heel andere problematiek/uitdaging.

In de afgelopen jaren ben ik daar flink tegenaan gelopen en heb ik mij regelmatig afgevraagd hoe ik dit kon verbeteren. Ik heb me erg moedeloos gevoeld. Mij werd eigenlijk altijd verteld “Leg je daar maar bij neer dat hoort er nu eenmaal bij”. Daar heb ik eigenlijk nooit vrede mee gehad. Jaren hebben we zorg ontvangen die eigenlijk altijd gericht was op het bestrijden van gevolgen zonder de echte oorzaken goed te begrijpen. Enerzijds omdat “specialisten” je misschien ook niet altijd de goede inzichten geven en anderzijds is het ook de huidige literatuur en kennis die dit misschien ook een beetje beperken. Als techneut ben ik gewend om liever met de oorzaken bezig te zijn dan met het bestrijden van de gevolgen. Dat doe je eigenlijk pas als de oorzaken niet op te lossen zijn. Daarvoor moet je de oorzaken wel goed kennen.

Gedragsproblemen en zelfregulatie

Onze jongste zoon is autistisch en  vertoonde veel gedragsproblemen en had moeite met het reguleren van zijn emoties. We kregen vaak te horen dat hij moeilijk te handhaven was in een groep. Dit speelde niet alleen op school maar ook bij de in autisme gespecialiseerde zorginstanties waarvan ik veel verwachtte. We schrokken helemaal toen we na schoolonderzoek te horen kregen dat onze zoon een zeer laag zelfbeeld had. Dat was voor ons het startschot om hier iets aan te doen. Na wat hulp van onze contacten bij de gemeente zijn we toen in contact gekomen met Yvonne Loekemeijer.

Zij bood ons iets aan waarvan ik nog niet eerder had gehoord. Ze kijkt heel goed naar de ontwikkeling op het gebied van de hechting van een persoon en zijn gerichtheid op de buitenwereld. Toen ze me de methode uitlegde was het voor mij als snel duidelijk dat zij heel goed wist waar de problemen van onze zoon vandaan kwamen en hoe we deze moesten aanpakken. Door duidelijke schema’s en gestructureerde aanpak kon ik me daar als techneut al heel snel goed in vinden.

Alle partijen moeten samenwerken

Haar aanpak vraagt wel om een goede samenwerking tussen ouders, school en andere instanties. Als ouders moet je bovendien meegroeien met de ontwikkeling van je kinderen. Maar het vraagt ook veel van de scholen en instanties en dat is niet altijd makkelijk. Yvonne heeft daarin een belangrijke rol gespeeld als begeleider van de methode. Met die aanpak heeft ze binnen een heel korte tijd enorme stappen kunnen maken door een deel van de oorzaken op te lossen en op de plekken waar dat niet kon de gevolgen op een positieve manier te verbeteren. Waarbij er een duidelijke verbetering in onze situatie is gekomen.

Martijn

“Mijn zoon is in een paar maanden ineens jaren vooruitgekomen in zijn ontwikkeling. Zo heeft hij in de zomer 10 dagen gelogeerd bij vrienden, zelfstandig met de trein gereisd, een succesvol sollicitatiegesprek gevoerd.  Elke nieuwe succeservaring stimuleert hem om nieuwe stappen te zetten.”

Verslag van ons ervaring met de Loekemeijermethode

Op aanraden van een andere moeder van een kind met autisme hebben mijn zoon Arjan en ik ons in het voorjaar gemeld bij Yvonne Loekemeijer in Eindhoven. Arjan was toen 16 jaar oud. Na zeker tien onderzoeken tussen zijn 4e en 12e jaar waren achtereenvolgens een leervoorsprong, hoogbegaafdheid, ADHD, onverwerkt verdriet door het plotseling overlijden van zijn vader en uiteindelijk Asperger geconstateerd, maar dat was helaas geen opmaat voor een geslaagde weg om zich verder te ontwikkelen.

Ook in de jaren na de diagnoses leek zijn schoolloopbaan, die was vastgelopen in de brugklas van het gymnasium, maar niet goed opgepikt te kunnen worden. Hij werd overal na korte tijd ziek: op het speciaal onderwijs en op de dagbehandeling bij een gerenommeerd instituut. Hij stopte in die jaren langzamerhand met al zijn hobby’s buitenshuis en trok zich steeds verder terug op zijn kamer.

De conclusie van de “experts” was dat hij opgenomen moest worden om een doorbraak te forceren, maar ik wist zeker dat dat voor hem de genadeklap zou zijn. Alleen thuis was nog een veilige haven voor hem en die wilde ik hem niet afnemen. Hijzelf wilde overigens ook niet meewerken aan een opname.

We maakten een maatwerkplan voor mijn zoon. Stoppen met behandelingen door experts die hem negatief benaderden. Stoppen met dwang om hem naar school te krijgen, want na zes jaar van mislukte pogingen op dat vlak was toch wel duidelijk dat dat niet hielp. Hij wilde best naar school, maar hij werd altijd na korte of langere tijd ziek.

In plaats daarvan vroegen we bij de gemeente een uitbreiding van de uren begeleiding aan huis aan – want dat was het enige dat wel positieve resultaten leek te hebben, een tussenjaar waarin hij zich ging focussen op zijn kwaliteiten om van daaruit stages te lopen als loopbaanoriëntatie, en een gedetailleerd onderzoek naar zijn gehechtheidsontwikkeling bij Yvonne Loekemeijer. We wilden wel eens weten waar hij nu precies zat in zijn ontwikkeling, zodat hij op de juiste manier kon worden begeleid. Gelukkig ging de gemeente, inclusief de leerplichtambtenaar, met het hele plan akkoord en kregen we alles vergoed via de Jeugdwet.

Onderzoekstraject bij Yvonne Loekemeijer

Het onderzoekstraject besloeg drie onderdelen: een vragenlijst, drie gesprekken (over gehechtheid, emotionele en sociale ontwikkelingen) en een verslag. Dat laatste zou dan besproken worden met de hoofdbegeleider en mij, om van daaruit de verdere begeleiding op Arjan af te stemmen.

Vooraf aan het traject vulden mijn zoon en ik samen een online vragenlijst in. Die ging eerlijk gezegd niet zo diep en niet alle vragen of mogelijke antwoorden leken van toepassing. Ik kon me niet voorstellen dat hier nu zoveel opmerkelijks uit zou komen. Gelukkig werd tijdens het eerste gesprek meteen duidelijk dat die vragenlijst maar een opstapje was naar een aantal heel fijne en diepgravende gesprekken.

Over de onderzoeksgesprekken maakte Arjan zelf de volgende opmerkingen:

  • Het gesprek was echt met MIJ.
  • Er werd heel goed naar mij geluisterd.
  • Ze (Yvonne Loekemeijer) vond niks raar.
  • Ze was heel precies en vroeg heel ver door.

Na jaren van slechte ervaringen met hulpverleners, die hem – en ook mij als moeder – nooit hebben geloofd, voelde hij meteen aan dat hij hier serieus werd genomen.

Mijn eigen ervaringen als moeder met de gesprekken:

  • Ze wist in twee uur meer uit mijn zoon te krijgen dan ik in twee jaar.
  • Ze geloofde en accepteerde het verhaal van mijn zoon.
  • Ze legde verbanden die veel voor mij verduidelijkten. Een voorbeeld van dat laatste was de uitleg over het belang van de relatie met de “gehechtheidspersoon” voor de ontwikkeling van de emotionele en sociale vaardigheden van Arjan, en dat die laatste twee gebieden op hun beurt weer voorwaardelijk zijn aan het ontwikkelen op alle andere vlakken. Die gehechtheidspersoon, realiseerde ik me ineens, was mijn man geweest. Logisch dat mijn zoon ineens stopte in zijn ontwikkeling toen mijn man plotseling overleed. En na een aantal jaren is die rol langzamerhand door mij overgenomen, waardoor mijn zoon nu weer in staat is om zich verder te ontwikkelen.

Verslag

Het verslag gaf een goede verklaring waar Arjan zat in de verschillende ontwikkelingsfasen. Gezien de gemiddelde leeftijd waarop de meeste kinderen deze fasen doorlopen, was het duidelijk dat mijn zoon al zijn hele leven nog veel meer overvraagd was dan ik al dacht. Ook alle experts die met hem gewerkt hadden, hebben hem schromelijk overschat. En ja, daarom werd hij telkens ziek en sloeg geen enkele behandeling aan.

Ik vind tegenwoordig sowieso dat mijn zoon prima is zoals hij is. Hij kan wel begeleiding gebruiken, maar hoeft niet “behandeld” te worden om iemand anders te worden dan hij is. Die behandelingen die erop gericht waren om hem in het keurslijf van de gemiddelde jongere te persen, had ik wel gehad.

Het verslag leverde een goede onderbouwing waarom er een maatwerktraject voor hem nodig was en waarom de dwang om terug naar de middelbare school te gaan hem telkens opbrak vanwege overvraging.

De hoofdbegeleider van mijn zoon vond in het verslag een duidelijke theorie, die verklaarde waarom de werkwijze die hij in de loop der jaren met succes was gaan hanteren, ook daadwerkelijk werkte. Zo had hij hem bij de hand genomen en heel geduldig stap voor stap geleerd om boodschappen te doen. Het was een project van zeker een half jaar, onderbroken door veel ziekte vanwege de dwang vanuit school en dagbehandeling, maar uiteindelijk ging Arjan zelfstandig naar de winkel.

De eerste resultaten

Mijn zoon kon eindelijk stappen vooruit zetten. Er leek zelfs een kettingreactie op gang te komen:
in de zomermaanden heeft hij tien dagen gelogeerd bij vrienden, waarbij hij zelf zijn grenzen op het vlak van overprikkeling bewaakte, zelfstandig met de trein heeft gereisd, een sollicitatiegesprek gevoerd – waarvoor hij ineens naar de kapper wilde, een nieuwe blouse wilde kopen en zonder aansporing gedoucht en geschoren had – dat voerde naar een stageplek voor drie maanden en hij is samen met mij lid geworden van een sportclub. Elke nieuwe succeservaring stimuleerde hem om nieuwe stappen te zetten. In een paar maanden is hij ineens jaren vooruitgekomen in zijn ontwikkeling.

En wat het belangrijkste is: Arjan is voor het eerst in jaren weer vrolijk en enthousiast. Hij neemt initiatieven en pakt zijn eigen verantwoordelijkheid. Ik weet niet wat in toekomst voor hem haalbaar zal zijn, maar we zien het allebei zonnig in dat hij zal komen tot het ontwikkelen van zijn volledige potentie, nu hij eindelijk weer lekker in zijn vel zit.

We zijn Yvonne Loekemeijer heel dankbaar voor haar aandeel in deze ommezwaai in het leven van mijn zoon. We wensen alle kinderen en (jong)volwassenen met autisme die zijn vastgelopen in het leven eenzelfde positieve ontwikkeling toe.

Arjans moeder

Met de nodige scepsis ben ik aan het coachingstraject van Loekemeijer begonnen. Nu twee jaar later is de conclusie duidelijk: de methode werkt! Ik zit uiteraard nog steeds in het autistisch spectrum, maar mijn leven is totaal veranderd.

De Loekemeijermethode is a game changer!

Met de nodige scepsis ben ik aan het coachingstraject van Loekemeijer begonnen. Nu twee jaar later is de conclusie duidelijk: de methode werkt! Ik zit uiteraard nog steeds in het autistisch spectrum, maar mijn leven is totaal veranderd.

Ik kan nu wél anderen aanvoelen en begrijpen. Wederkerigheid is geen abstract begrip meer. En vastlopen op de simpelste dingen gebeurt ook niet of nauwelijks meer. Overprikkeling blijft lastig, maar is inmiddels niet meer verlammend. Ik kan nu gewoon mezelf zijn, zonder dat het problemen oplevert. Dat gun ik iedereen met een autistische spectrum stoornis. Voor henzelf én voor hun omgeving.

Beatrijs

“Met Yvonne zijn we toen aan de slag gegaan met het leren communiceren en meer belangstelling hebben in elkaar. Mijn vriend heeft daarin enorm grote stappen genomen, hij heeft meer begrip voor mij gekregen en ik begrijp zijn denkwijze een stuk beter.”

We begrepen elkaar niet en groeiden uit elkaar

Bijna 2 jaar geleden zijn mijn vriend en ik het onderzoekstraject in gegaan om de relatie tussen ons en tussen mijn vriend en zijn gezin te verbeteren. Ik voelde dat we steeds verder uit elkaar groeide. We begrepen elkaar niet. Als ik iets vervelend vond en ik zei er iets van, bleef mijn vriend toch steeds op dezelfde manier reageren. Het was een en al ruzie. Ik besefte dat hij dit door zijn autisme natuurlijk niet expres deed en ging nadenken over mijn eigen rol in deze situaties.

Met Yvonne zijn we toen aan de slag gegaan met het leren communiceren en meer belangstelling hebben in elkaar. Mijn vriend heeft daarin enorm grote stappen genomen, hij heeft meer begrip voor mij gekregen en ik begrijp zijn denkwijze een stuk beter.

Yvonne werkt op een hele prettige manier, ik heb nog nooit het gevoel gehad dat ik iets fout deed. Ze heeft begrip voor beide partijen in elke situatie. Elke stap is er een en dat is een overwinning. Ik ben trots op mijn vriend omdat hij zich voor de volle 100% in heeft gezet, en ik ben heel blij dat Yvonne ons geholpen heeft. Zonder haar begeleiding waren we nooit zo ver gekomen!

Dieke