Stilstand gehechtheidsontwikkeling

Stilstand gehechtheidsontwikkeling 2018-06-20T07:34:10+00:00

Stilstand gehechtheidsontwikkeling

“Alle gedragingen die iemand met autisme wel of juist niet laat zien, zijn terug te brengen in de ontwikkelingsgebieden en ontwikkelingsstappen van de gehechtheid.”

Verwachtingen van de manier waarop een kind, jongere of volwassene met autisme zich gedraagt, worden vaak toegeschreven aan zijn leeftijd, vooral als er sprake is van een goede cognitie. Wanneer er nog niet aan deze verwachtingen kan worden voldaan, worden gedragingen vaak geïnterpreteerd als vreemd of ongepast. Hoe ouder iemand is, des te meer er van diegene verwacht wordt.

Bij autisme gaat het er niet om hoe oud iemand is, maar in welke ontwikkelingsstappen van de gehechtheid diegene zich bevindt. Door de grote achterstand en stilstand in de gehechtheidsontwikkeling, laat iemand met autisme gedragingen zien die vergelijkbaar zijn met de gedragingen van (kleine) kinderen die een gemiddelde ontwikkeling doorlopen. Veel gedragingen van kinderen, jongeren en volwassenen met autisme worden gemakkelijk geïnterpreteerd als ongepast, onopgevoed of vreemd, terwijl deze juist zijn en behoren tot de ontwikkelingsstappen waarin diegene zich bevindt in zijn gehechtheidsontwikkeling.

Gedragingen die iemand met autisme wel of nog niet laat zien, worden dus vaak niet herkend als juiste ontwikkelingsstap in de gehechtheid. Wanneer gedragingen als ongepast worden geïnterpreteerd, is de kans groot dat deze worden gestopt, genegeerd, bekritiseerd of bestraft of weet men niet hoe er mee om te gaan. Iemand met autisme krijgt dan niet de juiste nabijheid, begrip, bewustmaking, uitleg en ondersteuning die hij nodig heeft om tot bewustwording en ontwikkeling te komen. De gehechtheidsontwikkeling wordt dan ernstig belemmerd of komt tot stilstand. Hij kan zich jarenlang, zelfs tot ver in de volwassenheid, in dezelfde ontwikkelingsstap bevinden; de gehechtheidsontwikkeling gaat immers niet vanzelf voort.

De gehechtheidsontwikkeling van een kind, jongere of volwassene met autisme blijft vaak stilstaan in lage ontwikkelingsstappen van de gehechtheid; namelijk in de Ontwikkelingsstap 4 of lager. De gedragingen bij Ontwikkelingsstap 4 óf lager komen overeen met gedragingen die kinderen, met een gemiddelde ontwikkeling, laten zien als ze 2 jaar óf jonger zijn, zelfs als diegene een gemiddelde of hoge cognitie heeft. Cognitie en Gehechtheid zijn immers verschillende ontwikkelingsgebieden. Deze ontwikkelen bij autisme ook op een verschillende manier.