Jij bent anders

Jij bent anders 2017-12-20T19:52:27+00:00

Sabine heeft dit gedicht geschreven in de loop van haar opleiding tot Loekemeijer onderzoeker.


Jij bent anders

Jij bent anders
Ik heb een ander contact met jou,
anders dan anderen,
maar zo speciaal

Toch heb ik vaak het gevoel dat ik bij je faal,
wanneer je boos wegloopt
en ik mij zo onmachtig voel,
want ik weet dat jij dit zo niet bedoelt

Ik wilde jou houvast geven
om te kunnen leven
in de maatschappij
die verlangt dat jij je aanpast,
want anders ben je hen tot last
Je moet je gedragen zoals zij,
anders hoor je er niet bij

Vroeger trok je je terug in je eigen wereld,
een wereld vol fantasie,
een wereld met jouw eigen taal,
een wereld waar jij het voor het zeggen had

Maar naarmate je groter werd
werd je geconfronteerd met de realiteit
en dit gaf verdriet,
machteloosheid en boosheid

En ook die probeerde ik weg te nemen,
door jou te leren
hoe je er wel bij zou kunnen horen,
zodat ze zich niet aan jou zouden storen

Ik leerde jou overleven
in plaats van te leven
Hierdoor moest je wel
jezelf opgeven

Vroeger droeg ik jou op mijn handen en voeten
Zo dacht ik jou te kunnen beschermen
tegen alle pijn en onrecht
Maar dit liep uit op een gevecht

Je werd groter
en ging je verzetten,
wilde niet meer dat ik op je ging letten
Je toonde je eigen wil
ging je eigen gang
maar diep van binnen was je bang

Maar ook hier had je een oplossing voor
Door niet meer te voelen
en hard te zijn,
zo voelde jij niet meer de pijn

Er was geen paniek meer, geen angst en geen stress
en je dreef steeds verder van mij af
ik ervaarde dit als een straf
Maar achteraf
begon ik het te begrijpen
dat ik hier een aandeel in had

Ik wilde zo graag dat jij goed terechtkwam,
maar het tegenoverstelde gebeurde;
ik werd een vreemde voor jou
dat deed pijn
omdat ik er niet meer voor jou kon zijn

Je ontmoette iemand anders
waar jij je aan ging hechten
maar zij hoorde
bij een van de slechten
Zij had andere bedoelingen met jou,
maar jij voelde je gehoord en gezien
en bleef haar trouw

Je werd emotioneel afhankelijk van haar
en de liefde die je nog had voor mij
werd omgezet in haat
Zij bracht jou op het verkeerde pad
en jij ervaarde ons, ouders, als een last

Je mocht geen contact meer zoeken
met ons en je vrienden
en langzamerhand werd je haar slaaf
en ze gaf jou het gevoel
dat je dit verdiende

Eerst was ze nog lief en aardig
maar dit veranderde
toen jij je angsten liet zien
en ze werd toen boosaardig

Ze ging je kleineren,
want jij moest leren
dat dit niet paste
bij de wereld waarin zij leefde:
een wereld waarin zij jou wilde gebruiken
voor haar eigen genoegens,
waarin geen liefde of angst past,
want die ervaarde ze als last

In de nachten
waarin we dachten
dat we je kwijt waren,
was er hoop
dat je terug zou komen
dat onze liefde sterker zou zijn

En ik stuurde je een bericht
waarop jij gelukkig reageerde
Het was niet alleen Loekie de hond,
maar mijn stem die jou raakte
en dit maakte
dat jij wegvluchtte van haar;
weg van het gevaar

Je kwam thuis
Verward en angstig was je
Je wist niet meer wat je moest geloven
Je schreeuwde
en in je blik
zag ik afwisselend angst en haat

Ik pakte je op
met mijn handen en voeten
liet jou voelen wat onvoorwaardelijke liefde was
Kwam in contact met Yvonne
en begreep toen pas
wat het echt betekende
jou de nabijheid te geven
die jij nodig had

Ik begon te begrijpen
dat ik als moeder mijn plek weer moest innemen
en het niet aan hulpverleners moest overlaten;
dat ik jou die veilige hechting moest geven
die jij nodig had

Door aan te sluiten bij je ontwikkelingstap
en elke stap jouw stap zou zijn,
in plaats van de stap waarin ik wilde waar jij zou zijn,
want dat veroorzaakte alleen maar conflicten en pijn

Want één ding weet ik wel:
dat we beiden om elkaar geven
en ik niet zou willen dat je moet blijven overleven

Door Yvonne ben ik gaan beseffen
hoe dat overleven van jou eruit zag
Ik keek alleen maar naar je gedrag
Hoe schokkend en confronterend het ook was het voor mij
om daarachter te zien jouw pijn

Door Yvonne begrijpen we elkaar weer
en doen we elkaar niet meer zo zeer
Nu pas kun je groeien
niet met dwang en geweld
maar toch blijf ik met de vraag zitten:
waarom heeft niemand mij dit ooit eerder verteld?!

Sabine